Bouwplannen: Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid

Sinds zijn oprichting in 1997 is het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid uitgegroeid van bedrijfsarchief van de publieke omroep tot een cultuurhistorisch instituut dat het audiovisuele erfgoed in Nederland beheert, conserveert en ter beschikking stelt aan een zo groot mogelijk aantal gebruikers. Van de naar schatting 850.000 uur audiovisueel materiaal die in Nederland wordt beheerd, bevindt zich meer dan 600.000 uur in de collecties van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid.

In de winter van 2002 gaat op het Hilversumse Media Park de eerste spa de grond in voor een opmerkelijk nieuw gebouw waarin kantoren, collecties en het nieuwe Museum voor Beeld en Geluid onder een dak worden verenigd. In 2005 opent Beeld en Geluid het nieuwe pand alsmede het nieuwe Museum voor Beeld en Geluid. In dit museum krijgt het grote publiek toegang tot het audiovisuele verleden van Nederland. Zij ervaren hier 'de schatkamer van de media', maar vooral ook de grote impact van de audiovisuele media op de hedendaagse cultuur en geschiedenis. Het museum bestaat uit veertien thematische 'paviljoens' waarin laagdrempelige presentaties en interactieve installaties worden afgewisseld met meer beschouwelijke onderwerpen zoals de verhouding tussen media en politiek. Bijzondere aandacht gaat ook uit naar het educatieve en het interculturele aspect. Om het publiek snel toegang te geven tot het archief zal een belangrijk deel van de collecties worden gedigitaliseerd en ter raadpleging aangeboden in de zogenaamde 'Medialounge'.

In het nieuwe gebouw komen naast het museum ook het volledige archief, de klantenservice en kantoren van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid. Behalve de 150.000 museumbezoekers vinden daarom ook elk jaar naar schatting zo'n 50.000 professionals hun weg naar Beeld en Geluid: programmamakers, onderzoekers, studenten en culturele instellingen. Het gebouw biedt ruimte aan state-of-the-art film- en videozalen, speciale studieruimtes, een media-laboratorium voor schoolkinderen, en een café.

Neutelings Riedijk Architecten te Rotterdam is verantwoordelijk voor de opvallende architectuur, waarin vier bouwvolumes, deels ondergronds, gecomponeerd zijn rond een atrium, dat als centraal verdeel- en ontmoetingspunt voor alle bezoekers moet gaan functioneren. Spectaculaire vides brengen licht en lucht tot op de diepste depotlagen (17 meter onder de grond) zowel als in de nok van het gebouw (26 meter boven het maaiveld). Het complex is omhuld met een glazen 'stolp' die bestaat uit panelen waarop gemanipuleerde videostills kleurige patronen vormen. Dit deel van het ontwerp is in handen van Jaap Drupsteen, bekend van de laatste generatie guldenbiljetten maar ook van zijn baanbrekende werk op het gebied van televisievormgeving en -grafiek.

De periode tot de opening van het gebouw zal, naast ontwerp en bouw van alle faciliteiten en de reeds lopende conserveringsprojecten, ook gebruikt worden om de archivering van Beeld en Geluid op een hoger plan te tillen. In de komende jaren wordt een grensverleggend digitaal archiveringssysteem in gebruik genomen, dat de doorzoekbaarheid van de collecties enorm zal verbeteren en uiteindelijk een volledig digitaal archiveer- en uitzendproces mogelijk moet maken.


Pieter van der Heijden